|
Syndroom
met chronische, diffuse pijn
afwezigheid van inflammatoire
of structurele musculoskeletale abnormalitei- ten
reeks
symptomen zoals vermoeidheid, stemmings- en slaapstoornissen
twee belangrijke verschijnselen:
- veralgemeende chronische
pijn
- diffuse gevoeligheid in
bepaalde anatomische plaatsen (de 18 punten):
occiput: aan de suboccipitale
spierinserties
laag cervicaal: aan het
anterior aspect van de intertransverse ruimte C5-C7
trapezius: in het midden
van de bovenste rand
supraspinatus: aan de
oorsprong boven de spina scapulae tegen de mediale boord
2de rib: thv de 2de costochondrale
junctie
laterale epicondylus
humerus: 2 cm distaal van de epicondyli
gluteaal: in de bovenste-buitenste
kwadrant
grote trochanter: posterior
van de trochanter
knieën: aan de mediale
zijde dicht tegen de gewrichtslijn
er moet
pijn zijn bij de betasting van deze gevoelige punten
pijn
minstens 3 maand aan beide lichaamshelften, boven en onder de lenden en
met axiale skeletale pijn
volgens de criteria van 1990
moeten 11/18 punten pijnlijk worden aan- gegeven
Controversiële aandoening:
onzeker bestaan als een aparte eenheid.
Psychologische,
neurologische of musculoskeletale aandoening?
Overlap met
symptomen van angst en depressie.
Bijkomende mogelijke symptomen:
grotere vermoeibaarheid
paresthesieën in vingers
of tenen
´s morgens niet uitgeslapen
zijn (stoornis van stadium IV non-REM slaap)
hoofdpijn
diffuse abdominale pijn,
veranderd darmgedrag
veranderde frequentie
of urgentie bij het urineren
Behandeling:
zeer belangrijk
op welke manier de aandoening wordt uitgelegd
veel patiënten
leden onder teleurstelling, kregen een duw betreffende hun gevoel van eigenwaarde
en vertrouwen
NSAIG en
cortisone helpt niet
tricyclische antidepressiva verbeteren
vaak de slaap, verminderen de ochtendstijfheid en de pijn
aërobe fitness
training: gelimiteerde beterschap/kan de symptomen verslechten indien op
een slechte manier aangewend
empathie en bemoedigingen
van arts en therapeuten zijn essentieel
multidisciplinaire aanpak
en cognitieve gedragstherapie
zwaardere pijnstillers zijn
uit den boze en leiden soms tot toxicomanie
velen ontwikkelen
FM in de context van veel stress, zonder zelf voldoende hiervan bewust
te zijn: een geschiedenis van aanvankelijk enorm goed een buitengewoon
aantal taken aankunnen wordt vaak gezien in het begin, terwijl ze achteraf
nog moeilijk normale taken aankunnen
de aandoening is niet imaginair
kan veroorzaakt worden door iets waar de patiënt geen controle
over heeft
is nooit levensbedreigend
vroege psychosociale
problemen kunnen een rol spelen in de verhoogde kwetsbaarheid in FM-patiënten
Prognose:
beter bij
jongere personen met minder hoge pijnscores bij het begin van de behandeling
soms belangrijk functioneel gehandicapt als topje van de ijsberg
geruststelling, opvoeding en attentie op fysiek welzijn is
cruciaal
eens de chronische klachten bestaan zelden complete
en blijvende remissie
|
stuur
me een mail